Slotakkoord

De Financiële Relativiteitstheorie is één van de vele attractors die ons tot een overstijgende dimensie kunnen leiden, in andere woorden dat wat we kunnen begrijpen onder een ‘paradigmashift‘. Inherent aan een dergelijke shift komt een mentaliteitswijziging en een aangepaste modus operandi (denken en handelen), dit is een proces dat vrij chaotisch kan verlopen. Het grote voordeel van de theorie is de wiskundige precisie, dit in tegenstelling tot een wetenschappelijk bewijs dat hypothesen als grondslag kent, dit is een subtiel maar niet onbelangrijk verschil. Het belang van de verschillende waarheidsconcepten komt hiermee in de schijnwerpers te staan, deze worden maar al te vaak verstrengeld waardoor – voorbij aan de nuchterheid die we nodig hebben – heel wat verwarring en meningsconflict kan ontstaan.

Onwetendheid

Een wiskundig bewijs geeft aan of iets waar is of niet, dit brengt ons dichter tot het gnostische perspectief dat veronderstelt dat dwalen, blindheid, slapen, slavernij en dronkenschap inherent aan het leven zijn. Anders gezegd, wanneer we onwetend zijn over de beschikbare middelen dan kunnen we ze ook niet toepassen, we zouden dan – vrijwel onbewust daarvan – verder dwalen met alle gevolgen van dien. Een en ander wordt vertaald als het element van beperkte- of begrensde rationaliteit, het gebrek aan informatie en/of cognitief vermogen kan leiden tot een manke besluitvorming die bijgevolg ook als ‘onwaar’ kan gezien worden. Logischerwijs wordt deze onwaarheid niet gezien wanneer nuttige informatie geen parate of geïntegreerde kennis betreft, net hierdoor winnen termen zoals blindheid en dronkenschap aan waarachtigheid.

Vergetelheid

Ook vergetelheid is een veelgebruikte term binnen de gnostiek, dit als vingerwijzing naar onze ware aard die anders is dan we normaal aannemen. Vergetelheid speelt ook op andere niveaus binnen tijd en ruimte, zo maakt de Financiële Relativiteitstheorie gebruik van deflatie en de neutraliteit van geld om tot een oplossing te komen. Het is principieel een eenvoudige dynamiek, bij toepassing van deflatie komt er spontaan geld vrij in het economische circuit waardoor de neutraliteit van geld in herinnering wordt gebracht, hiermee zeggend dat er geen oorzakelijk verband is tussen de geld- en goederenstromen. Echter, door het handhaven van een continu inflatoire economie raken deze elementen in de vergetelheid, hierdoor missen we een deel van het verhaal met tal van neveneffecten die we – net omwille van deze ingeburgerde conditionering – voor ‘normaal’ beschouwen.

Dwalen

Deze normaliteit is derhalve context- en cultuurgebonden maar niet per definitie waar, het leidt wel tot een beleid dat geenszins rekening houdt met alle beschikbare opties. Herinner hier het pragmatische concept van waarheid, iets is waar als het onze belangen dient, iets is onwaar als het onze belangen niet dient. Wanneer we beschikbare middelen buiten de aandacht houden dan kunnen/mogen we spreken van een dwaling met in het verlengde neveneffecten die – hoe goedbedoeld ook – het maatschappelijk welzijn niet tenvolle dienen. Herstel bestaat eruit om a priori de ontbrekende elementen terug in herinnering te brengen en ze in een kader te zetten opdat we ermee leren omgaan. Op deze manier zien we hoe vergeten, onwetendheid en dwalen aan elkaar gekoppeld zijn, net zoals hoe een relatief eenvoudige attractor het herstel faciliteert.

Recapitulatie

Met de Financiële Relativiteitstheorie richten we ons specifiek tot het probleem van de schulden, in werkelijkheid gaat het echter over veel meer dan dat. Als we hierover doordenken ontstaat een cascade aan gevolgtrekkingen die niets aan het toeval overlaten, dit alles kan begrepen worden binnen het brede begrip van een ‘monetaire reset’. De neutraliteit van geld staat hierin centraal, het doorbreekt het dogma ‘geld=schuld’ waardoor nog veel meer opties zich openbaren. We kunnen hier denken aan het herstel van de koopkrachtpariteit, een optie die helemaal niet nieuw is maar zelden de aandacht geniet, ‘ongekend is onbemind’ staat hier dan ook op z’n plaats. Voor nu geven we de prioriteit aan het schuldenprobleem om de eenvoudige reden dat het ook andere zaken ‘triggert’, we laten de beschikbare remedies toe tot het collectieve bewustzijn of ook niet. Onderstaande oriëntatie geeft richting aan dit proces, voor elke optie geldt een kwalitatief andere manier van denken (cfr Einstein).

Slavernij

Vanaf hier dienen we te spreken in voorwaardelijke termen, we weten immers niet of de beschikbare opties ook opgenomen worden in het maatschappelijke (en daarom ook politieke) besluitvormingsproces. Als maatschappij staan we nu voor zwaarwichtige keuzes, het is als kiezen tussen gevangenschap en slavernij of ook niet. Immers, het ontbreekt niet aan technische middelen om ons te verlossen van een torenhoge schuldenberg, we kunnen wel deze opties terzijde leggen en de reële economie onnodig belasten. De sociale impact tussen deze of gene keuze is werkelijk draconisch, dit treft zowat heel de wereldbevolking. Anders gezegd, het is best mogelijk dat we – in alle onwetendheid – onze eigen slavernij in stand houden, dit als een ongewild pervers effect tengevolge een systeemconfiguratie waaraan het culturele denken zich geconformeerd heeft. In metaforische zin leveren we nu strijd tegen windmolens die niet bestaan op voorwaarde dat we anders gaan denken, volledig in lijn met het gnostische perspectief dat beslist niet uit de lucht gegrepen blijkt.

Wakker worden

Nuchterheid is geboden, traditioneel hebben we de neiging om naar schuldigen te zoeken waarbij politiek en banken het vaak moeten ontgelden, de indringende vraag stelt zich in hoeverre de bevolking zelf op de hoogte is van de beschikbare remedies? En sterker, zijn politici en banken hiervan wel op de hoogte? Hoe zeker kunnen we daarvan zijn? Er resten nog heel wat vragen maar op basis van al deze argumenten kunnen/mogen we denkelijk wel besluiten dat Einstein een punt heeft, de mensheid krijgt haar problemen niet opgelost met dezelfde manier van denken dat ze veroorzaakt. Volstaat deze redevoering om er ook voor wakker te worden? De conclusie mag zowel hoopvol als onthutsend zijn, het ontbreekt niet aan technische middelen om het economische herstel in versneld tempo in te luiden, er bestaat echter geen zekerheid of dat ook zal gebeuren, punt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s