Procesdenken

In al onze utopische gespletenheid kan ieder van ons zich wel een soort van ‘ideale staat‘ bedenken, net zoals scenario’s van hoe we dat kunnen realiseren en onderhouden. Het aantal opties is vrijwel oneindig waardoor we misschien wel hetzelfde doel ambiëren maar toch tot de grootste conflicten komen, het vergt dan ook heel wat synchronisatie en planning om dit tot een goed einde te brengen. Mindmaps kunnen helpen om orde in de chaos te vinden, het is een dialectiek van deel en geheel waarin het kleinste detail belangrijk kan zijn. Procesdenken kan dan ook vergeleken worden met puzzelen, het vergt aandacht, ontvankelijkheid en elaboratie.

Mindmap

Educatie

Voor wie niet vertrouwd is met deze materie zal dit beeld slechts een onbeduidend geheel van allerhande zijn, dit wijzigt drastisch wanneer bijkomende scholing genoten wordt. De nieuwe elementen zijn immers van dien aard dat onze samenleving ontdaan wordt van een aantal monetaire verzuchtingen op zo een wijze dat – quasi letterlijk – een andere realiteit zich ontvouwt. De sociale innovaties bieden een oplossing voor de perverse effecten die binnen de ‘mainstream loop’ ontstaan zijn, met als onmiskenbaar hoogtepunt een torenhoge schuldenberg. Door het element van de omgekeerde effectiviteit betekent dit dat we – misschien niet eens bewust daarvan – strijd leveren tegen het verleden, onnodig zoals het Reverse Debt System (RDS) aantoont.

Chaos en orde

Sociale innovaties bieden dan wel soelaas maar ze kunnen ook tot heel wat chaos en turbulentie leiden, dit is eigen aan een dergelijk transformatieproces. Tijdens dit proces worden immers twee denkkaders met elkaar gemengd, dit zijn de ‘mainstream-‘ en de ‘visionary loop’ die in kwalitatieve zin verschillen waardoor een communicatiekloof kan ontstaan. Het wordt dan ook zaak om hier alle aandacht aan te besteden, in het andere geval lopen we het risico om nu net het averechtse effect te veroorzaken, tegengesteld aan de orde die de overstijging van de ‘mainstream loop’ met zich meebrengt. De doelstelling is dan ook om strijdende partijen te verzoenen in een zogeheten ‘overkoepelende waarheid‘.

Leiderschap

In heel dit proces zijn kennisdeling en bewustzijnscampagnes van primordiaal belang, zeker te weten de mentaliteitswijziging die inherent hieraan verbonden is. Het mag denkelijk voor zich spreken dat politiek leiderschap onontbeerlijk is om dit proces in goede banen te leiden, dit ver voorbij de eigen landsgrenzen. De rol van politiek – of beleidsbepalende instanties in algemene zin – is werkelijk niet te onderschatten, in het andere geval lopen we het risico dat slechts een enkeling deze materie elaboreert zonder doorstroming naar het collectieve bewustzijn. We herinneren aan het precedent van WOII, het tragische gevolg is wat we zonder meer een ‘pervers effect’ kunnen noemen en het zou slechts van domheid getuigen om terug in dezelfde val te trappen.

Ongewild (zelf)bedrog

Het toevoegen van nieuwe elementen aan het besluitvormingsproces brengt ons tot een moreel dilemma of bijzondere schuldvraag, vandaag worden immers nog steeds beslissingen genomen zonder rekening te houden met deze elementen waardoor perverse effecten ontstaan. De vraag stelt zich of we dit kunnen toeschrijven aan het element van beperkte rationaliteit of dat de bevolking deze informatie doelbewust onthouden wordt? Dit is zonder meer een heikele kwestie die best in alle sereniteit kan behandeld worden, de perceptie zou immers kunnen ontstaan dat politiek de bevolking quasi letterlijk bedriegt, een bedrog dat – net omwille van het vertrouwen dat de bevolking stelt in haar leiders – wordt verder gedragen door diegenen die bedrogen worden. En sterker, in hoeverre is politiek a priori op de hoogte van deze dynamiek waardoor het zelfbedrog zou worden, een bedrog dat – onbewust daarvan – zichzelf cultiveert en onderhoudt.

Ethische upgrade

Het debat over de wel/niet bewuste misleiding kan binnen de ‘mainstream loop’ tot heel wat turbulentie leiden, de getuigenissen zijn legio. Dit verhaal wordt totaal anders wanneer we het verleden laten voor wat het is en kiezen voor een ethische upgrade, dit betekent het cultiveren van de sociale innovaties waardoor strijdende partijen tot verzoening kunnen komen. Bekeken vanuit de ‘mainstream loop’ wordt dit vaak als onmogelijk geacht waardoor er ook geen attitudeverandering plaatsgrijpt, het loslaten van deze loop of denkwereld wijzigt onze attitude met inbegrip van een gewijzigde modus operandi. Concurrentie transformeert dan naar co-creatie, een wereld van deel en geheel waarin respect wordt getoond voor mens en milieu. De sociale innovaties werken als katalysators binnen dit proces, dit op voorwaarde dat ze ook volwaardig worden opgenomen in het (politieke) besluitvormingsproces.

Netwerking

Een kritische massa mag niet ontbreken in dit proces, dit is nodig om de nieuwe elementen te laten circuleren doorheen verschillende communicatielussen opdat hierover een beter begrip kan gevormd worden. Dit proces is tweeledig, enerzijds zullen we oude overtuigingen dienen los te laten om deze – anderzijds – te vervangen door nieuwe, hierdoor ontstaat een andere maatschappelijke ‘mindset’. Het economische herstel uit zich in het streven naar een ‘sociaal duurzame economie’ waarin geld of monetaire winst niet langer de drijfveer is, dit behoort nu tot het evolutionair achterhaalde wereldbeeld. Veel trends verwijzen naar dit proces, zo kennen we vandaag de ‘evolutionaire economie‘ die uitgaat van andere premissen. Anders gezegd, we hoeven niet het ‘warme wiel’ opnieuw uit te vinden dan wel kunnen we dit proces aanzienlijk versnellen. (lees meer)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s